Piraye@piray· 1ay🇹🇷
Sonunu merak edipte kitabı bitirmeden bırakamamak 😒 Ah Aziz Bey 🥹
10
Güneşten ağır ăğır gölgeye çekilir gibi, pek de anlamadan akşam olur gibi, ışıklı, neşeli bir yüzden kederlere geçti Aziz Bey. Kederli bir mazisi oldu. Burnu havada, başı dikti hep. Başka türlü yaşamayı beceremediyse de, o gece, Haliçʼin kirli sularına bakarken anladı ki hep öyle, burnu dik yaşadığını sanmış. Oysa şiddetle yanılmış. Ve yine anladı ki hayatı tümüyle bir yanılgıymış. Aziz Bey, Tunçʼun insan olmaktan doğgan zaaf ve yanılgılar nedeniyle yaralanmış, boşa geçmiş hayatlar üzerine yapılandırdığı öykü evreninin en hüzünlü, en gerçek kişisi. Bazı okurlara, meyhanelerde benzerini aratacak kadar kanlı canlı ama mahzun gelen Aziz Beyʼin öyküsünü okurken, bir hikâye kişisinin varlığını çok yakınınızda hissedeceksiniz.
Bookspace topluluğundan 3 gönderi
Sonunu merak edipte kitabı bitirmeden bırakamamak 😒 Ah Aziz Bey 🥹
"Sevildiğini sanmış ve yanılmış olmaktan çok utanıyordu. Ölebilseydi eğer bunu tercih ederdi."
“Ama bilmiyordu ki vücudun ruha ihanet etmediği anlar pek azdır. Ne çok ister insan büyük kederlerin ardından ölüp gitmeyi de başaramaz. Ruh, başına kara bir hâle takarak göğe yükselmek için çırpınır ama vücut dünyalıdır; yer, içer, yaşar.”
“Toprağına düşememiş, iki taş parçası arasında kuruyup kalmış bir tohum gibi yalnizdi artık.”
“Evi terk ederken,çarparak buzlu camını yere indirdiği kapının önüne geldiğinde çok utanıyordu.Her şeyden utanıyordu.Sevildiğini sanmış ve yanılmış olmaktan çok utanıyordu.Ölebilseydi eğer bunu tercih ederdi.Hayat…”
Uygulamada oku
Alıntıla, işaretle, okuduklarını paylaş
