1914'te Dunya Savasi'na girdigimizde dusunurlerimizin buyuk hayalleri vardi: Turan'i alacak, butun Turk ve Muslumanlari somurgecilerden kurtaracak, Devleti Ebad-Muddet'i bir zamanki doruguna tekrar oturtacaklardi. Ama 1918 yilina girildiginde buyuk ruya hic de gerceklesecek gibi gorunmuyordu. Bu yuzden Zaferi Nihai sloganinin yanina artik Serefli Bir Sulh deyimini yerlestirmislerdi. Demeye kalmadi ortaklari gibi kendi ordularinin da bozguna ugramasiyla, Mondros'ta Tam Teslimiyet'e imza atildi. Bu sefer aydinlarimiz dusmanlari birakip birbirlerine girdiler. Camur atmakta adeta yarisiyorlardi. Tabii o karmasada asil sorunu, yapilacak barista savunulacak tezi ve bunun icin gerekli toplumsal birligi unuttular. Birbirlerini yerlerken cozumu elbirligiyle Padisah Vahdettin'in yargisina biraktilar. Bu ortamda Istanbul'un degil ulkeyi, kendisini bile kurtaramayacagini farkeden Mustafa Kemal, kurtulusun ancak Anadolu'dan gelebilecegini gorur ...ve...... "1918" gunumuz aydin tartismalarini andira
Bu kitap hakkında henüz gönderi yok. Uygulamada ilk paylaşan sen ol!
