Aşk Gibi Aydınlık Ölüm Gibi Karanlık

Aynı toprağın iki kırgın insanı, Aşk Gibi Aydınlık Ölüm Gibi Karanlık'ta birbirine karşı cephelerde yer alır. Baz, devletin derinliklerinde yükselmiş, kendisine anlatılan sahte bir geçmişle biçimlenmiş bir komutandır. Kevok ise üniversiteyi bırakarak sevdiği kişinin ardından dağlara çıkan idealist bir genç kadındır. İkisinin yalnızlığı ve çaresizliği, siyasal çatışmanın çizdiği sınırlarla birleşir; karşılaşmaları hem kişisel geçmişlerini hem de bağlı oldukları tarafları sorgulamalarına yol açar.

Mehmed Uzun, aşkı çatışmadan kaçış sağlayan kolay bir sığınak gibi kurmaz. Yakınlık ihtimali, karakterlerin taşıdığı görev, korku ve hafıza yüküyle sürekli sınanır. Baz'ın resmî kimliği ile bastırdığı gerçeklik, Kevok'un idealleri ve kayıplarıyla karşı karşıya gelir. Romanın arka planında bir halkın tarihsel sıkışmışlığı ve geleceğe dair belirsizlik vardır; bireysel yazgılar bu geniş tablodan ayrı düşünülemez. Aydınlık ile karanlık karşıtlığı, sevginin dönüştürücü gücüyle ölümün sürekli tehdidini aynı başlıkta buluşturur. Eser, karşı saflarda duran iki insanın birbirini tanıma çabasını kimlik, sadakat ve siyasal şiddet sorularıyla örerek ilerleyen trajik bir aşk romanıdır.