Aşırılığın Peygamberleri Nietzsche, Heidegger, Foucault, Derrida

Allan Megill'in Aşırılığın Peygamberleri Nietzsche, Heidegger, Foucault, Derrida kitabı, dört düşünürü modern düşüncenin krizleri çevresinde karşılaştırmalı olarak yorumlar. Nietzsche, Heidegger, Foucault ve Derrida; nesnellik iddialarını, yerleşik akıl yürütme biçimlerini ve dünyanın değişmez kabul edilen tasvirlerini farklı yönlerden sorgular. Megill, bu isimleri basitçe akıl karşıtı düşünürler olarak sınıflandırmak yerine, okuru kendi varsayımlarını yeniden incelemeye zorlayan eleştirel figürler olarak ele alır.

Kitabın merkezindeki “aşırılık” kavramı, düşüncenin alışılmış sınırlarını zorlayan bir yönteme işaret eder. Dört yazarın çalışmaları, dünyayı ve benliği yansıtan fakat bu yansımayı bilinçli biçimde bozan bir ayna gibi değerlendirilir. Bu yaklaşım, neye neden inanıldığını görünür hâle getirirken nesnel bilgi, yorum ve değişim arasındaki gerilimi de açar.

Megill incelemesini 20. yüzyıl düşüncesi ve sanatında etkili olan kriz odaklı modernizm ile postmodernizm bağlamına yerleştirir. Böylece düşünürlerin ortak yanlarını gösterirken aralarındaki önemli ayrımları da korur. Aşırılığın Peygamberleri Nietzsche, Heidegger, Foucault, Derrida, çağdaş felsefenin kesinlik arayışına yönelttiği itirazları ve bu itirazların kültürel sonuçlarını anlamak isteyen okurlar için yoğun, tartışmacı bir düşünce tarihi çalışmasıdır.