Aşırı Seven Kadınlar

Sevginin neden kimi ilişkilerde sürekli acı ve kurtarma çabasına dönüştüğünü inceleyen Robin Norwood'un Aşırı Seven Kadınlar'ı, zarar veren bağlara rağmen partnerinin değişmesini bekleyen kadınların davranış örüntülerini ele alır. Norwood, yoğun duyguyu sağlıklı yakınlıkla eşitleyen düşüncelerin aile geçmişi, ihmal, bağımlılık ve tanıdık ilişki rollerinden beslenebileceğini savunur. Kitaptaki “aşırı sevme” ifadesi sevginin miktarını ölçmekten çok, kişinin kendi güvenliğini ve ihtiyaçlarını sürekli ikinci plana atan bir ilişki biçimini tanımlar.

Vaka anlatıları ve açıklayıcı bölümler, sorunlu partneri düzeltme arzusunun nasıl kontrol, inkâr ve tekrar döngüsü oluşturabildiğini gösterir. Norwood odağı karşı tarafın kusurlarından kişinin kendi seçimlerini, sınırlarını ve yardım alma yollarını fark etmesine çevirir. Bu çerçeve bütün kadınları veya bütün yoğun ilişkileri aynı kalıba sokmaz; eserin kavramı belirli davranış, düşünce ve duygu örüntülerine yöneliktir. Kamusal özet profesyonel destek yerine geçmez ve kişisel sonuç garantisi vermez. Kitabın pratik değeri, romantik fedakârlık diye normalleştirilen davranışları adlandırarak karşılıklılık, özbakım ve sorumluluk üzerine daha açık bir değerlendirme alanı kurmasındadır.