Bu calisma, her turden zorlugun bilincinde olarak, eksiksizi-kusursuzu beklemek yerine yapilabilir olani bir ucundan yakalayarak konuyla ilgili "terimleri" saptayip Eski Turk Inanclari ve Samanizm'i kucaklayan bir "terim dili" yaratmak amaciyla yapildi. Samanizm, "uyanik" iken gorulen bir "ruya"dir: Kan insaninin ve kan toplumunun "Yukari Dunya", "Asagi Dunya" ve "Orta Dunya"daki "destansi seruvenlerini" anlatir. Samanist toplumda esitsizlik, en fazla doganin butununde gozlenen esitsizlik kadardir. Dogadaki ve "ek-doga" olarak algilanan toplumdaki "degisim / donusum", "dusuncenin / dusunmenin" kendisidir. Dusunme / dusunce doganin ve insanin kendini "tuketirken" urettigi seydir. Insan, kendisini kendi "disina" ve doga "disina" tasiyarak dusunemez. Dogaya benzedigi olcude eksiksiz-kusursuz; dogaya benzemedigi olcude eksikli-kusurludur samanist toplum insani. Agac dusunur, dag dusunur, su dusunur, bulut dusunur, ancak dusuncelerini aciklayamaz. Bu olanak yalnizca insanda vardir: Demek ki
Bu kitap hakkında henüz gönderi yok. Uygulamada ilk paylaşan sen ol!
