Ahîlik ve Erzurum

Turkler arasinda Islamiyet’in kabullenip yayilmasi, Ahmed Yesevî’nin eski Turk geleneklerini de ihmal etmeyen hosgorulu anlayisiyla olmustu. Yesevî, Islam inanc ve ibadet motifleriyle, Islam oncesi Turk orf, âdet ve geleneklerini harmanlayan bir anlayis ortaya koyarak Turk milletinin Islamiyet’i daha suratli benimsemesinde onemli rol oynamisti. Ahmed Yesevî’den ilham alan Ahî Evran da, ayni anlayisla bir Turk-Islam sentezi meydana getirmeyi amaclamistir. Ahî Evran, Anadolu’da yerlesik olabilmenin lokomotifi olarak halk ile icli disli olan esnafi gormus ve Turk-Islam sentezine dayanan bir esnaf birligi kurmustur. Dayanisma ve kardeslik esasina dayali bu anlayis, yeni yurttaki eski inanclara ve ozellikle de Bizans’a karsi ayakta kalabilmek icin birlik ve beraberlik motifini islemistir. Bu nedenle ahî birliklerine sadece Turk ve Musluman olanlar kabul edilmislerdir. Cunku bu yurtta ilelebet kalabilmenin tek yolu, birlik ve beraberligi saglayip korumaktir. Bu sebeple Anadolu Beylikleri arasinda suregelen kavgalari bitirip de tek bir guc altinda birlestirmek icin ahîler cok ugras vermislerdir. Bu manada Osmanli Devleti’nin kurulus felsefesi, ahîler tarafindan belirlenmistir demek yanlis olmaz. Guzel ulkemizin daha guclu olabilmesi icin, icinde bulundugumuz bu yeni asirda da millî birlik ve beraberligimizin guclendirilerek cagdas medeniyet seviyesini asabilmek icin ahîlik kurumunun ve ilkelerinin yeniden canlandirilmasi, oldukca onemlidir. Nitekim esnaf dayanismasini saglamak gayesiyle ahî sandiklarinin kurulacagina iliskin karar, bu bakimdan fevkalade sevindiricidir. (Tanitim Bulteninden)