Adım Ece Ayhan Çağlar

Ece Ayhan, farkli soylesilerinde, ortaogrenim siralarinda yazmaya basladigini; ilk siirinin, lisede teksir ederek cikardiklari "dergi"de yayimlandigini ama hangi siir oldugunu bilemedigini; 1956'ya kadar, zarfa koyup pulu yapistirip siirlerini dergilere gonderdigini; ilk kez bir dergide, Turk Dili'nde yayimlanan iki siirin kendisinde bulunmadigini, adlarini da hatirlamadigini dile getirir ve ekler: "Kisaca 1956 sonlarina kadar ortada yokum, her anlamda yokum..." 1949'da yazdigi dort siir "Gecen Zamanlardan", "Yeni", "Dusunus", "Donus"ten, arkadaslariyla teksir ederek cikardiklari "Yeni" adli "dergi"de yayimlanan "Lambali Kadin"a, Turk Dili'nde yayimlanan "Uc Gencin Kalbi" ve "Islak"tan 1955'te -nedense hic sozunu etmedigi- Secilmis Hikâyeler Dergisi'nde yayimlanan "Veda'lardan Birinde"ye uzanan yuzu askin siir Ece Ayhan'in geride biraktigi karakutudan ses veriyor. Yarim yuzyili askin bir gecmisin izini surerek Ece Ayhan'in "ortada olmadigi" doneme ait siirlerini ilk kez gun yuzune cikaran bu calisma Ece Ayhan'in benzersiz siirini yaratma seruvenine isik tutuyor. (Tanitim Bulteninden)