Acıyı Bal Eyledik

Acıyı Bal Eyledik

Hasan Hüseyin Korkmazgil

Yayıncı
Bilgi
Sayfa
139
Dil
Türkçe
Yayın yılı
1990

Özet

Acıyı ortak bir direniş diline dönüştüren Hasan Hüseyin Korkmazgil'in Acıyı Bal Eyledik kitabı, yoksulluk, baskı, emek ve dayanışma deneyimlerini toplumcu bir şiir çizgisinde bir araya getirir. Şair, siyasal şiddeti ve adaletsizliği soyut kavramlarla uzaktan anlatmak yerine gündelik hayatın bedensel ve maddi ayrıntıları içinde görünür kılar. Çocuklar, işçiler, sokaklar ve meydanlar şiirin tanıklık alanını oluştururken ses çoğu zaman bireysel bir yakınmadan ortak bir “biz” duygusuna doğru genişler. Acının bal edilmesi, çekilenlerin güzelleştirilmesi değil, kaybın içinden dayanışma ve mücadele gücü çıkarma iradesidir.

Korkmazgil'in söyleyişi türkü, slogan ve konuşma ritminden yararlanır; tekrarlar ve doğrudan seslenişler şiirin kamusal dolaşımını güçlendirir. Öfke ile umut birbirini dışlamaz: devlet ve otorite karşısındaki eleştiri, insanların birlikte durabilme ihtimaliyle yan yana gelir. Kitaba adını veren şiirin farklı kuşaklar ve müzisyenlerce yeniden yorumlanması da bu kolektif sesin edebiyat dışındaki yaşamını gösterir. Eserin kalıcı etkisi, tarihsel bir dönemin çatışmalarını kayda geçirirken haksızlık karşısında görmeyi, söz almayı ve korkuya rağmen dayanışmayı ortak bir etik tutuma dönüştürmesinde belirginleşir.

Bu kitap hakkında gönderiler

Bookspace topluluğundan 4 gönderi

Nedim@evreninsan· 6ay🇹🇷

ACIYI BAL EYLEDİK «pir sultan ölür dirilir» bak şu bebelerin güzelliğine kaşı destan gözü destan elleri kan içinde kör olasın demiyorum kör olma da gör beni damda birlikte yatmışız öküzü hoşça tutmuşuz koyun değil şu dağlarda san kendimizi gütmüşüz hor baktık mı karıncaya kırdık mı kanadını serçenin vurduk mu karacanın yavrulusunu ya nasıl kıyarız insana sen olmasan öldürmek ne çürümek ne zindanlarda özlem ne ayrılık ne yokluk ne yoksulluk ne ilenmek ne dilenmek ne işsiz güçsüz dolanmak ne gün gün ile barışmalı kardeş kardeş duruşmalı koklaşmalı söyleşmeli korka korka yaşamak ne kahrolasın demiyorum kahrolma da gör beni kanadık toprak olduk çekildik bayrak olduk döküldük yaprak olduk geldik bugüne ekmeği bol eyledik acıyı bal eyledik sıratı yol eyledik geldik bugüne ekilir ekin geliriz ezilir un geliriz (...)

6
Temuçin@temucin· 7ay🇹🇷

Olma kula kul, öpme el ayak, kirlenmesin ağzın. Ya ver canını insan için ya da etme kalabalık dünyamıza.

4
renk_siyah@ciaobella16· 8ay🇹🇷

(..) bu acılar bu ağrılar bu yürek neyi kimden esirgiyor bu buz gibi sokaklar bu ağaçlar niçin böyle yapraksız bu geceler niçin böyle insansız bu insanlar niçin böyle yarınsız bu niçinler niçin böyle yanıtsız? kim bu korku kim bu umut ne adına kim için? (..)

2
ömer Kızıl@geceyolcusu· 9ay🇹🇷

şu sarının bir başka sarıyla hiçbir yakınlığı yok kırmızı benzemiyor sabahki gözlerime şu mavi belki biraz yalnızlığımı ama neden bunalmamış bu yeşil ..

1

Senin Gibi Okuyan Biriyle Tanışmaya Hazır mısın?

Uygulamada oku

Alıntıla, işaretle, okuduklarını paylaş

Uygulamayı indir