Rapunzel, Rapunzel

Yaş kemale erdikçe ahlaksız insan, kurtuluşunu er ya da geç aydınlık olanda görmeye başlıyordu. (1. Perde, 1. Bölüm, 29. Syf)

Onun varlığı indan çalınan hayat, bir acı dalgasıyla geri dönüyordu... (3. Bölüm, 1. Perde, 213. Syf)

Artık güzellikten arındırılmış bu dünyada aşık olabileceği tek kişi kendi yarattığı kişiydi. (2. Perde, 5. Bölüm,178. Syf)

Bütün hayatı çaresizlik, güvensizlik ve yaralarla zincirlendi; bu son, korktuğu kadar öngördüğü bir sondu da. (3. Perde, 1. Bölüm, 213. Syf)

... Mıknatıs için demir neyse insanlık için de iğrençlik oydu. (2. Perde, 3. Bölüm, 129. Syf)

Belki de, bu el sürülmemiş ortam da, kuralların ve yasakların olmamasının ve özgürlüğün tadını çıkarmayı seviyordu. (1. Perde, 1. Bölüm, 23, Syf)