Journey to the end of the night

Açık gerçek şu ki, kabul etsem iyi olur, kafam hiç düzgün olmadı.

Belki de hayat boyunca aradığımız budur, bu ve başka bir şey değil, ölmeden önce tam anlamıyla kendimiz olabilmek için mümkün olan en büyük keder.

Tamamen yalnız başıma içime büzüldüm, öncekinden daha mutsuz olduğumu gözlemlemekten sevinç duyarak, çünkü yalnızlığıma yeni bir çeşit ıstırap ve gerçek duyguya benzer bir şey getirmiştim.

Beyin gibi bir tiran yoktur.