Okuduğun Kitabı Paylaşmanın Keyfi

Bir kitabı bitirdiğinde içini kaplayan o tuhaf dolgunluğu bilirsin: anlatmak istersin. Sevdiğin bir cümleyi birine okumak, seni sarsan finali paylaşmak, 'bunu mutlaka okumalısın' demek için sabırsızlanırsın. Bu dürtü boşuna değildir. Okumak içeri almaksa, paylaşmak o aldığın şeyi geri vermektir; ve çoğu okur, bir kitabı ancak paylaştığında tam anlamıyla tamamlanmış hisseder.

Paylaşmak, bir bakıma kitabı ikinci kez yaşamaktır. Bir başkasına anlatırken aslında kendi okumanı yeniden gözden geçirir, neyi neden sevdiğini daha net görürsün. Üstelik karşılığında çoğu zaman yeni bir öneri, yeni bir bakış açısı ve tanışılacak yeni bir okur alırsın. Yani verdiğin şey, sana katlanarak geri döner.

Neden paylaşmak istiyoruz?

İyi bir kitap içimizde bir şeyi kımıldatır ve insan, kımıldayan bir şeyi tek başına taşımakta zorlanır. Bir hikâyeye bu kadar bağlanmışken onu kimseyle konuşamamak, tıpkı güzel bir haberi verecek kimsesi olmamak gibidir. Paylaşmak o yükü hafifletir, sevinci ise çoğaltır. Aynı zamanda hafızayı da güçlendirir: anlattığın bir kitabı çok daha uzun süre ve çok daha canlı hatırlarsın.

Paylaşmanın pek çok yolu var

Paylaşmak için uzun uzun eleştiri yazmak zorunda değilsin. Sana en doğal geleni seç; önemli olan biçim değil, içtenliktir:

• Altını çizdiğin tek bir cümleyi paylaş; çoğu zaman koca bir yorumdan daha çok konuşulur.
• Bir iki cümlelik izlenim bırak: 'beni şaşırttı', 'ortasında yavaşladı ama sonu vurdu.'
• En sevdiğin alıntının fotoğrafını çek; sayfanın kendisi bile bir davettir.
• Bitirdiğin kitapları bir rafta ya da bir uygulamada biriktir; okuma geçmişin bir hikâye anlatır.
• Birine doğrudan öner: 'senin için seçtim çünkü...' demek en kişisel paylaşımdır.
• Katıldığın ya da katılmadığın bir yorumun altına yaz; tartışmak da bir paylaşımdır.

İyi bir paylaşım nasıl olur?

İyi paylaşımın üç sırrı vardır: kişisel ol, spesifik ol, sürprizi sakla. 'Güzeldi' demek kimseye bir şey anlatmaz; ama kitabın sende hangi kapıyı açtığını söylersen, insanlar durup dinler. Kitabın seni nasıl hissettirdiğini, seni en çok hangi sahnenin yakaladığını anlat; ama finali ve büyük sürprizleri asla ele verme. Amacın merak uyandırmak, hikâyeyi karşındaki adına önden tüketmek değildir.

Paylaşınca ne kazanırsın?

Paylaşmak tek yönlü bir şey değildir; verdiğin kadarını çoğu zaman fazlasıyla geri alırsın. Bir cümleni paylaştığında, aynı cümlenin altını yıllar önce çizmiş biriyle karşılaşırsın. Bir kitabı önerdiğinde, karşılığında sana bambaşka bir kapı açan bir öneri gelir. Zamanla paylaşımların bir tür okuma günlüğüne dönüşür: geriye baktığında yalnızca kitapları değil, o kitapları okuduğun zamanki kendini de görürsün.

Bookspace tam da bu paylaşma keyfini kolaylaştırmak için var: okuduğun kitabı, altını çizdiğin satırı ve izlenimini paylaşıyor, aynı kitabı sevenlerin ne dediğini görüyor ve bir sonraki kitabını bu sohbetin içinden buluyorsun. Okuduğun hiçbir kitap sende kapalı kalmak zorunda değil.

“Bir kitabı paylaştığın anda, o kitap artık yalnızca senin değil, aranızdaki sohbetin de olur.”