7 kitap
Imre Kertész, Auschwitz ve Buchenwald toplama kamplarından sağ kurtulan, bireyin totaliter düzen içindeki deneyimini roman ve denemelerinde sorgulayan Macar yazardır. 2002 Nobel Edebiyat Ödülü'nü, tarihin barbarca keyfiliğine karşı bireyin kırılgan deneyimini savunan yapıtlarıyla aldı. Tasfiye, komünizmin çöküşünden sonra Budapeşte'deki bir yayınevi çevresinde, yazar B.'nin intiharının ardından geride bıraktığı metinleri arayan editör Kingbitter'i izler. Kayıp bir romanın varlığı, hayatta kalma, yazma, sevgi ve kendini silme arasındaki gerilimi açar. Eser Soykırım hafızasını doğrudan tanıklık biçiminde tekrarlamaz; sonraki kuşağın ve devlet sosyalizmi sonrası kültür dünyasının bu mirasla kurduğu parçalı ilişkiyi kurmacayla araştırır. B. ile Kertész arasında otobiyografik yankılar bulunsa da karakter yazara eşitlenmemelidir. Romanın kesintili yapısı ve metin içindeki oyun, özgürlüğün yalnız rejim değişikliğiyle tamamlanmadığını gösterir.
