3 kitap
Ahmed-i Hânî, kaynaklarda Aḥmad Khānī ve Ehmedê Xanî gibi farklı yazımlarla geçen, on yedinci yüzyıl Kürt şairi, âlimi ve mutasavvıfıdır. Hakkâri bölgesinde doğduğu, medrese eğitimi aldığı ve yaşamının son dönemini Beyazıt'ta öğretmenlikle geçirdiği kabul edilir. Mem û Zîn, sözlü Memê Alan anlatısından yararlanarak Mem ile Zîn'in kavuşamayan aşkını 1690'larda Kurmancî bir mesneviye dönüştürür. Eserde aşk, yalnız bireysel tutku değildir; tasavvufi arayış, toplumsal engeller, iktidar ve Kürtlerin siyasal parçalanmışlığıyla ilişkilendirilir. Beko'nun entrikası trajediyi ilerletirken, giriş bölümlerindeki dil ve yönetim düşünceleri eserin edebî olduğu kadar tarihsel etkisini de açıklar. Mem û Zîn modern anlamda ulusal tarih veya olayların birebir kaydı değildir; şiirsel, alegorik ve dinî katmanları olan klasik bir eserdir.
