by Mary Wollstonecraft Shelley
A monster assembled by a scientist from parts of dead bodies develops a mind of his own as he learns to loathe himself and hate his creator. Shelley's suspenseful and intellectually rich gothic tale confronts some of the most important and enduring themes in all of literture-the power of human imagination, the potential hubris of science, the gulf between appearance and essence, the effects of human cruelty, the desire for revenge and the need for forgiveness, and much more.
4 posts from the Bookspace community
Huzurlu bir mutlulukla büyümüştüm. Gençliğimde hoşnutsuzluk hiç zihnime uğramamıştı; bıkkınlığa kapıldığım anlar olsa bile, doğanın güzellikleri ya da insanların ürünlerindeki üstünlük ve yücelikler her zaman yüreğime merak, ruhuma esneklik katmıştı. Ama paramparça olmuş bir ağaçtım ben, ruhuma yıldırım girmişti...
"Hayata kavuştuğum o nefret dolu gün!" diye haykırdım acı içinde. "Lanet olası yaratıcı! Neden benden tiksinerek yüz çevirdiğin kadar çirkin bir canavar yarattın? Tanrı, merhametinden insanı kendi suretinde güzel ve çekici yarattı; ama benim suretim senin iğrenç bir kopyan, hatta benzerlikten dolayı daha da korkunç. Şeytanın ona hayran olan ve onu cesaretlendiren yoldaşları, diğer şeytanlar vardı; ama ben yalnızım ve iğrençim."
adam aynı ben
“İnsan denen varlık gerçekten de aynı zamanda hem böyle kudretli, erdemli ve olağanüstü, hem de fesat ve aşağılık mıydı? “
