Mehmet Akif

<p>BUyUk adam, eseriyle hayatını birleştiren adamdır. Biz onda şu vasıfları arıyoruz: Once OmrUnde ayni kanaatin, ayni imanın sahibi olan adamdır. Devirlere, zaruretlere, cemiyetlere gOre değişmez, muhitine uymaz; muhiti kendine uydurur, uydurmazsa Carpışır. Cemiyetten daha kuvvetlidir; cemiyeti sUrUkleyicidir. Bu karaktere sahip insanların, yani değer yaratıcısı olanların bir kısmı zekasıyla, bir kısmı kalbi ve hisleriyle, bir kısmı da iradesiyle başka insanlara ve cemiyete UstUndUr, yaratıcıdır, sahiptir veya velidir. Bu UstUn insanlar arasında ise bazıları her bakımdan, hem zeka, hem duygu, hem de irade kuvveleriyle cemiyetin insanlarına UstUn durumdadırlar. BOylelerine muvazeneli karakter sahipleri denir. Filhakika zeka, duygu ve irade fonksiyonlarından yalnız bir kısmında UstUnlUğe sahip olanlarda, alelade olan ruh sahasına doğru aCılmış bir yara halinde anormallikler, ruh ve karakter sarsıntıları gOze Carpmaktadır. Ancak muvazeneli karakter sahipleri, bu sarsıntılardan korunmuş sağlam ruhlu insanlardır. Bu UC tUrlU fonksiyonların da ayni seviyede yUksek ve keskin oluşu, insanoğlunu hilkatin harikulade bir eseri yapabiliyor. İşte Akif yaradılışın bu lutfuna uğramıştı. Ancak onu, iradesinin ateşli tazyikiyle diğer sahalarda muvazenesizlikten koruyan pek mUhim bir sebebin var olduğu da unutulmamalıdır: Bu sebep, demirden bir iradeyi ahenkdar bir ray Uzerinde yUrUten İslam terbiyesi ve Allah'a imanıydı. BUyUk adamların başka bir vasfı da mUnzevi oluşlarıdır. Onlar kalabalığın iCinde yalnız yaşarlar. UCUncU bir vasıf olarak, bUyUk adamların devlet ve ikbal mevkilerinden uzak durduklarını gOrUyoruz.</p>