
by Stefan Zweig
Iste bu kitapcikta, manevi olusun bu gizemine iliskin bir sozcuk yok. Bu nedenle gulmekten kendimi alamadim. Orada yazilan her sey dogru, yalnizca oz eksik. Beni yalnizca anlatiyor, teshir etmiyor. Kitapciga iki yuz isim sigdirilmis. Su var ki bana butun yaratma gucunu saglayan isim eksik. Hayatima yon veren, simdi beni genclik cagima iki kat daha cok istekle cagiran insanin adi gorunmuyor. Herkesten soz ediyor, yalniz bana ses veren, sozcuklerimin ruhu olan adam haric. ... Hayatimda boyle bir ani daha once hic yasamamistim. Sozun verdigi haz beni adeta sarsti ve surukledi. Ilerledigimin farkina bile varmadan, canlanmayla degisik bir duygunun gudusu ile bir film perdesini asarak otomatik adimlarla buyuk daireye katildim. Irademe hakim olamayarak, kendimi, beni fark edemeyecek kadar kendinden gecmis ogrencilerin arasinda, hocadan on adim beride buldum.
No posts about this book yet. Be the first in the app!