Ahmet Hamdi Tanpınar

“basma, bu eşikte benim kalbim var, kalbim ki bir uzak hayale ağlar”

Şu hakikati kendi hayatım bana öğretti: İnsanoğlu, insanoğlunun cehennemidir..

İnsanoğlu güzel şeye düşmandı. Nasıl bilmeden kendi saadetini, başkasının saadetini yıkmak isterdi? İnsanoğlu huzurun, iyiliğin düşmanıydı, kendi kendisinin düşmanıydı.

Ne içindeyim zamanın, Ne de büsbütün dışında;

Artık dağılmamız lazım! Birbirimizi anlamamız imkansız ve hepimiz yorgunuz!

“O kendisi olmak için beni unutmaya belki muhtaç! Fakat ben ancak onun sayesinde biraz kendim olabiliyordum."

zamanı anlamak , insanı anlamaktır

Bu kadar kalabalığı kendinde taşımanın, sonra da tek bir insan olarak yaşamanın güçlüğü!

Özlemek, zamanı geri getirmektir. Bir önceki günü, bir önceki saati, bir önceki anı özlemek."