Anlamın mantığı

Deleuze felsefesinin Turkce'deki yayilimi suruyor. Lewis Carroll'in yapiti uzerinden yuzey ve derinlik mefhumlarinin tartisildigi Anlamin Mantigi Deleuze'un doktora tezi olarak sundugu Fark ve Tekrar'la birlikte kendi ozgun felsefesini dogrudan ortaya koydugu en onemli yapitlarindan biri olarak kabul edilir. Yayinlandiginda Lacan ve cevresini, ozellikle de, kitabin yayinindan hemen sonra Deleuze'un birlikte felsefe yapmaya baslayacagi Lacan'in ogrencisi Félix Guattari'yi derinden etkileyen bu yapit donemin psikanaliz tartismalarina yepyeni boyutlar getirmistir.Yuzey mi derinlik mi, Carroll mi Artaud mu? Deleuze son kertede Artaud'dan yana olsa da, butun 'anlamin mantigi'nin yuzeyde yattigini belirtir: "Artaud ne Carroll'dir ne Alice, Carroll da Artaud degildir, hatta Carroll Alice degildir. Antonin Artaud, cocugu, derinlikteki iki dile, bedensel etkilenme ve etkileme dillerine bagli olarak son derece siddetli bir ikileme sokar: ya cocuk hic dogmaz, yani uzerinde ana babasinin sevistigi gelecekteki omurgasinin kutularindan cikmaz (geriye dogru intihar) - ya da akiskan ve gorkemli, alev alev, organsiz ve ana babasiz bir beden meydana getirir kendine (Artaud'nun henuz dogmamis "kizlari" olarak isimlendirdigi cocuklar gibi). Buna karsilik Carroll, kendi cisimsiz anlam diline uygun olarak cocugu bekler: cocugun anne bedeninin derinliklerini terk ettigi, kendi bedeninin derinligini henuz kesfetmedigi noktada ve anda, kucuk kizin tipki kendi gozyaslarindan olusan havuzdaki Alice gibi su yuzune ciktigi o kisacik yuzey aninda bekler onu. [...] Artaud edebiyatta mutlak derinlik olmus ve kendisinin de dedigi gibi aci cekmek pahasina yasamsal bir bedeni ve bu bedenin mucizevi dilini kesfetmis tek kisidir. Bugun hili bilinmeyen alt-anlami arastirmistir o. Ama Carroll yuzeylerin efendisi ya da olcumcusu olarak kalir, herkes yuzeyleri o kadar iyi bildigini sanir ki arastirmaya kalkismaz bile, oysa butun anlamin mantigi orada yatiyor."(Tanitim Bulteninden)Sayfa Sayisi: 371Bask