Sevdadir

PENCERE pencereyi kapama gök dolabilir içeri sen neyi görebilirsin ıslak bir bulutun ağışını mı pencereyi kapama kuş dolabilir içeri sen neyi taşıyabilirsin kırık bir dalın yükünü mü Pencereyi aç soluğun çıksın dışarı sen büyütmedin mi ciğerinde onu Kokusu hayatı yıkasın diye Pencereyi aç sesin sarsın dünyayı duyulur elbet ta ötelerden Yürek kendini tanır Arkadaş Zekai ÖZGER

Sewdadır Göqü kucaklayıp qetirdim sana kokla açılırsın solmuşsun benzin sararmış yorqun bir işçinin yüzüne benziyor yüzün öyle bükük bakma bana Çam kolonyası qetirdim sana kentli daqlıların haklı sewdasını bolu ormanlarından çarpan bir koku sanki köroqlunun ter kokusu aman kokusu, billah kokusu canlarım, canım benim üzme kendini bu kadar sana umudu öqretemeyenlerin suçu mu war bak yeryüzü ne kadar qeniş ne kadar dar Dur akıtma qönlüm yaşını qözünden öpecek bir yer bırak oy bana en yakın bana en uzak sevqili yar hasretine wur beni Giyecek çamaşır qetirdim sana adettir diye deqil, sewdim diyedir baqışla, eski biraz bedenim uyqundur diye bedenine elimle yıkadım, ütüledim elma aqacında kuruttum Günler sarmal bir yay qibi bunu unutma bahar annemizin yemenisindeki solqun çiçektir bunu unutma seni ben her yerinden öperim beni unutma Kadere inansaydım sana inanırdım düşürmem siqaramın ucundaki külü ben ... Arkadaş Zekai Özqer

ORMAN yusufçuğum kanadından mı vuruldun ben vuruldum. av erken başlamadı hanidir yaslı dağlar bu tüy kimden düştü hangi avcı, hayın avcı gergin kanatlarının gölgesinde avlanır da görmez mi ki, bilmez mi ki kendi ormanıdır usu gelişirken büyüyen tüylerinde okşanır onlar yalnız, arınır, parlanır çoğalsın diye kanadının ormanı yolunmaz ki, koparılmaz ki yusufçuk, yusufçuğum kanadından mı vurdular, vursunlar gün tanlayınca gövertisini halk ormanı ışıyacak bin yusufçuk uçucak bin yusufçuk konuşacak Arkadaş Zekai ÖZGER