Yollar dönüşe gider roman

Sen nasıl bu kadar kelâmın hası Sen nasıl bu kadar şiir bohçası Sen nasıl bu kadar esrarlı bir mum Sen nasıl bu kadar rüya bahçesi Ben bir kervan muamması değilim Çekinmem yolların kıvrımlarından Ellerim ışıldar alacakaranlıkta Saklambaçlar ortasındadır evim Kışın kartopudur adını anmak Döner döner yüreğimde, dağ olur Yazın güneş yanığıdır düşlerim Sonbahar ruhumu bekleyen oba Söyle bana hindiba Sen nasıl bu kadar sevda hecesi Sen nasıl bu kadar hayal incesi Sen nasıl bu kadar mutluluk çağı Sen nasıl bu kadar tarih öncesi Nurullah GENÇ

“Parıltılar trenin pencerelerinden bakan esirlerin ruhunda neye karşı olduğunu anlamadıkları bir heyecan fırtınası estiriyordu. Bu gizemli fırtınanın içinde, cesaret, hüzün, korku, öfke, sabır, efkâr, yalnızlık, hasret meçhulegitme düşüncesi, nefret, hıçkırık ve dua gizliydi. Bu fırtınanın içinde tatlı hayaller bir sel gibi akıyor ve ağlama sesleri, iniltiler, öksürükler, bağrışmalar, Allah diye haykırışlar birbirine karışıyordu. Bu fırtınanın içinden esirlerin gözlerine bakan her insan, Kafkas Dağları'nda tozun dumana karıştığını hemen anlardı.”

“Onlara yol gösteren ve ruhlarını diri tutan imanları olmasa ayakta durmaları mümkün görünmüyordu.”