Bette abla

Insan kalbindeki ucurumlari, o derinliklerdeki dehset verici kotuluk duygusunu ve nefretten gozu donmus bireyin ruhundaki karanligi tum ciplakligiyla gozler onune seren Bette Abla, Balzac'in son romanlarindan biridir. Unutulmaz karakterleri acisindan da bir basyapit olan Betta Abla, romanin bas karakteri ve cocuklugunda hor goruldugu icin, insanlara gizli bir hinc duyan ve sinsice oc alan, evde kalmis bir kadindir. Barones Hulot'un iyi yurekli kuzeni olarak herkesin sevgilisi haline gelen Bette Abla, cevresinde sirdas ve dert ortagi gibi gorunse de melek yuzunun altinda nefretle yanip tutusan kotu bir kadin saklanmaktadir. Akrabalarina bagimli bir sekilde yasamak zorunda olan Betta, yasama ve insanlara olan hincini cevresindeki hayatlari mahvedecek entrikalar cevirerek dindirmeye calistikca, daha da seytanilesmektedir.