Ucan Hali Babam

Tum bu fotograflara bakinca ve bu kisa, ama koca hayati gozden gecirince bir sey farkettim. Aslinda yaptigimiz sey hali dokumak. Attigimiz her adim. Yaptigimiz her iyilik, her kotuluk birer ilmek. Unutulur gider saniyoruz. Oysa halinin uzerine isleniyor. Hali bittiginde bakiyoruz ustune, hersey gorunuyor. Dogrular, yanlislar, hatalar, sevaplar. Birde kimimiz kilim dokuyoruz, kimimiz ipek halilar. Kiminde buyukemek var; kimi makine halisi gibi, pek bedavadan, ozensiz yapilmis. Tek yaptigimiz hali dokumak. Ancak bitince gorursunuz dokudugunuz hali guzel mi, temiz mi. Baskalarina yarayacak mi? Yoksa kullan ve at mi olacak. Bu halilarin yuzlerce yillik olani, sonsuza kadar yasayacak olanlari var. Leonardo Da Vinci'nin, Piri Reis'in halilari gibi. Babaminki belki yuzlerce yil yasamayacak. Ama bu kadar guzel dokunmus, ustu bu kadar insani desenlerle bezeli, birde bu kadar guzel kokan cok az hali gordum ben. O markali, cicili bicili, havali, pahali, ama carcabuk kir tutan, iki yilda atilan ha