Abanoz kule

Abanoz Kule, Fowles'un doga ve insan, yasamla sanat iliskisine adeta ressam gozuyle bakisinin ornekleriyle dolu. Iki genc kadinin esliginde Fransiz tasrasina cekilip kendini dunyadan yalitmis yasli bir ressam, son yapitinin elyazmasi yok olmus basarili bir yazar, ortacagda gecen bir ask oykusu, kaybolan bir adam ve gunesli bir pazar gunu ailece yapilan bir piknik. Fowles'un imgelerle yuklu betimlemeleri, esrarengiz olay orguleri ve gizemli karakterleri, bu oykulerin ortak noktalari. Sanat akimlarini, anlam ve degeri, kimlikle kisiligi, kabul gorenle aykiriyi, kadinla erkegi, yasamla olumu yuzlestirerek topluma ve bize ayna tutan Fowles, secimlerimizin arkasinda yatan "asil biz"i kiskirtmaya devam ediyor bu romaninda da. Abanoz Kule'nin sanati, tarihi ve nesiller arasi uzlasmazliklari sorgulayarak yeni bir bakis acisi vaat ettigi soylenebilir. Ancak bu vaadi gerceklestirecek olan okurdur. Cunku Fowles her zaman oldugu gibi bu kitabinda da karakterlerine "secme ozgurlugu" taniyarak okuru