Gülün mucizesi

Bir mahkûm-yazar olarak taninan Jean Genet, Gulun Mucizesi'nde sucluya bir ovgu yapiti ortaya koyuyor. Genet'nin agirlikli olarak ele aldigi siddet, escinsellik, toplumsal degerlerin curumuslugu gibi temalar; bu kez ancak guclulerin ve kurnazlarin yok olmaya direnebildigi acimasiz islahevi evreninin penceresinden yansitiliyor. Ikinci Dunya Savasi'yla yoklugun kendini daha da beter bicimde hissettirdigi Fortevrault islahevinin kucuk suclulari bir parca tutun veya kara ekmek icin bedenlerini ve ruhlarini buyuklere sunmakta duraksamazlar. Bu kokusmusluktan arinmayi bir tek Harcamone basarabilmistir.Genet, gozunde idollestirdigi idama mahkûm Harcamone'un infaza hazirlandigi gece, Fontevrault'nun gercekligi ile idamin buyulu atmosferi arasinda siirsellik yuklu bir yolculuga cikar. Bir suclunun, daha dogrusu suclu oldugu varsayilan genc Harcamone'un yuregine inen kara adamlar, orada bir mucizeyle karsilasacaktir. Yargic, avukat, papaz, cellat dortlusu insanlik adina karar veren bir kotuluk