Divan

Bundan daha berbat bir şey olamaz diye düşündü, sahte iltifatlar karşısında minnet duymaktan daha berbat bir şey olamaz.

Kâh dilden dökülür, kâh kalem yazar En hazin sözler "keşke" diye başlar.

Hangisiydi onun yuvası? Daha doğrusu bir yuvası var mıydı?Nereye aitti o? Sonsuza dek hiçbir yere demir atmadan bu ikisi arasında sürüklenip duracak mıydı, birinden ayrılıp diğerine ulaşmaya çalışarak mı geçecekti ömrü? Peki bir cin çıkıverse de deseydi ki ona, Artık karar verme zamanı geldi; ikisinden birini seç-seçtiğin ebediyen senin yuvan olacak, ne yapardı acaba?

Bilirdi ki er geç denge sağlanırdı. An meselesiydi. Ama artık Shelly’nin elinde an kalmamıştı.

".. yanlış seçimler hep böyle yapılır zaten - başka seçimin olmadığına kendini inandırarak."