Phaidon

“İnsanlardan nefret etme, bi’ insana safça ve aşırı derecede güvenip onu tamamen doğru, inanılmaya değer bi’ insan kabul ettikten sonra, bu insanın ikiyüzlü ve sanıldığının çok farklı bi’ insan olduğu görülünce başlar. Böylesi bi’ şey çok yakınımız olduğuna inanılan insanlarda başımıza geldiğinde, herkesten nefret edilir ve hiç kimsenin doğru olmadığına inanılır.” SOKRATES

“Yunanistan geniş bir yer, içinde birçok bilge geçinen ve birçok da cahil insan yaşar. Bu insanlara bakın! Ruhunuzu iyileştirebilecek olanları, gerçek anlamda birer ‘büyücü’ gibi sözleriyle sizi aydınlatabilecek kişileri bulmak için hiçbir zahmetten kaçınmayın. Çünkü paranızı bundan daha iyi bir şeye harcayamazsınız. Kendi içinize de bakın; çünkü belki de bu büyü, yani ruhu yatıştıran, arındıran güç sizin içinizde bulunabilir. Gerçek bilgeyi içinizde bulmak, dışarda aramaktan her daim daha kolaydır” Sokrates

“Ruhun ölümsüzlüğüne inanmak göze alınabilir bi’ deliliktir. Bu, gerçekten de güzel bi’ tehlikedir. Bunları birer dua gibi sürekli kendi kendimize hatırlatmalıyız… Bunları düşünerek beden zevklerini ve süslerini terk eden ve insanlara kötülük yapmayı aklından bile geçirmeyen insan, kaderinden emin olmalıdır. Çünkü o, öğrenmeyle elde edilen zevke yabancı süslerle değil, kendine özgü bi’ ölçülülük, cesaret, erdem ve hakikat süsleriyle süslenmiştir. Böyle bi’ insan, kader onu öbür dünyaya çağırdığında bu şekilde hazır bekler. Hepimiz bi’ gün oraya gideceğiz…” Sokrates

“Kısa bi’ süreliğine olsa bile, gerçekten düşünemiyoruz. Kavga, dövüş, tartışmalar -tüm bunlar- beden ve onun isteklerinden kaynaklanmıyorsa, nereden kaynaklanır? Her şey, para ve mal mülk edinme isteğinden kaynaklanıyor. Bu istekler ise kölesi olduğumuz bedenimizden çıkıyor. İşte bundan dolayı felsefeyle ilgilenecek zamanımız kalmıyor.” Sokrates