İnci

"İnsan kalbi, sahip olamadığı şeyleri istemekle lanetlenmiştir."

"Ta beşikten mezara dolandırıldığımızı biliyoruz, yine de yaşamayı sürdürüyoruz..."

“Ta beşikten mezara dolandırıldığımızı biliyoruz. Yine de yaşamayı sürdürüyoruz. Sen yalnızca inci alıcılarına meydan okumadın, bütün bir yapıya, bütün yaşam biçimine meydan okudun. Senin adına korkuyorum."

Biliyordu ki felek; Kendi çabalarıyla başarıya ulaşan bir adamdan muhakkak öcünü alırdı. İşte tüm bu nedenlerden dolayı Kino plan yapmaltan oldum olası korkardı. Ne var ki bu planı yapmıştı bir kere yok edemezdi daha şimdiden saldırıları göğüslemek için dünya’ya karşı bir kabuk edilmişti…

Tıpkı ataları gibi, bir kıyı kasabasında yaşayıp günlerini denizde inci bulmaya çalışarak geçiren Kino da yoksulluğun en ağır şartlarıyla cebelleşir. Öyle bir yoksulluktur ki bu, oğlu Coyotito’yu akrep soktuğunda bir doktora gösterecek parası yoktur Kino’nun cebinde. Fakat bir gün, dev bir inciyle denizden çıkar. Böylece zenginliği, oğlunu tedavi ettirmeyi ve okula göndermeyi, eşi Juana’yla kilisede evlenmeyi hayal etmeye başlar. Bu muazzam inci Kino’nun ve ailesinin hayatındaki her şeyi bir anda değiştirecektir.

“Medeniyet diye o hayata derim ben” diyordu. Medeniyetten kastettiği şey; Kısıtlı bir gelirle hem bir metres tutabilmek hemde lokantalarda yemek yiyebilmekti…

Bu inciyi at gitsin Kino. Yoksa mahvolacağız.

Ta beşikten mezara dolandırıldığımızı biliyoruz yine de yaşamayı sürdürüyoruz..

"Derler ya, insan asla doymak bilmez diye, yüzünü verseniz ille de astarını ister diye. Bu sözler insanı kınama amacıyla söylenir, oysa insan soyunun en büyük yeteneklerinden biri, onu elindekiyle yetinen hayvanlardan üstün kılan bir yetenektir bu."

Bir şeyi çok fazla istemek iyi değildir. Bazen şans ters dönebilir yoksa. Ayarında istemeyi bilmeli kişi...

Bu inciyi at gitsin Kino. Yoksa mahvolacağız.

Gördün mü bak! Şansın fazlası felaket getirdi. John steinback İnci

John Steinbeck’in “İnci”si kitap okuma alışkanlığını kaybetmiş ve tekrardan kazanmak isteyenlere önerebileceğim yegâne eserlerden birisidir. Kısa ve kaanaatimce etkileyici bir kitaptır. Okuyanlara şimdiden iyi okumalar dilerim.

öfke ve nefretinin, korkusunun içinde kaybolduğunu hissediyordu.