
by Cezmi Ersöz
Oylesine dolu dolu yasadim ki inan, bazen, Artik yeter!" diyorum. Doydum!" diyorum. Oyle bir an gelirse, yani bu duygunun sahiciligine tamamen inanirsam, hayatima kendi ellerimle son vermek istiyorum. Bunu bir kez cok yogun duydum. Bir keresinde "Heraklia" diye bir yere gitmistik. Geceydi. Yazdi. Bir kaleye ciktik. Asagida deniz muazzam gorunuyordu. Gokyuzunde bir yildiz yagmuru vardi. Doga sarhos gibiydi sanki. Bir an kendimi oylesine mutlu hissettim ki iste, o an, hayatima son vermeyi dusundum. Kendimi denizin yumusacik kollarina birakmayi..."
No posts about this book yet. Be the first in the app!