Yakın

Muhammed de, 'inanmayan'larca taşlanıp kovalandıktan sonra, yaralı, kanayan ayaklarıyla yürür, bir dere kıyısına çöküp, yakarır: "Allahım, beni kimlerin ellerine bıraktın . .. ?": O, uzakta durmaktadır; ama, seslenilecek kadar yakındır.

- Sana hiçbir yeni açımlama getirmiyorum. Sana öğretebileceğimi çoktan biliyorsun; şimdi yapman gereken de bunu yalnızca anımsamak

Ateş yakmayı bilmek, ateş söndürmeyi bilmeyi de gerektirir.

Her ateş ısıtmaz. - Ama, her ateş, sonunda, söner. Hiç sönmeyecek bir ateş de yakamazsın ...

Ateşini kendi haline bırakamazsın - bırakırsan, tükenip söner ... Ateşinden sorumlusun.

:- Dikkatsizlik ederek düşürüp kırdığın -sevdiğin kişinin izlerini taşıyan; senin için değerli- bir nesneyi, parçalarını tek tek toplayıp, dikkatle -saatlerce uğraşarak- özel olarak aldığın bir zamkla yapıştırıp onardığında, ortaya, orası burası eksik-gedik, yamru-yumru birşey çıkar - ama eskisinden de daha değerlidir artık; çünkü, şimdi, senin izlerini de taşıyordur. Başka birşey yapamazdım.

Ateş, yakabileceği her şeyi yakana dek yanar ancak o zaman söner…

Bulamayan Nilgün'ün anısına (29.11.96)4Aralik 1996 isteyerek ölen kişi ile istemeden ölen insan arasında, temelden, kökten bir fark vardır:- İlki, herşeyin ötesine geçmiş olmakla, huzurludur; ötekiyse, hiçbirşeyi çözememiş olmakla, huzursuz ... "Bitmiyen sükunlu gece" ile "kabir azabı" arasındaki fark da bu farkta yatsa gerek ...

Şunu bil: ancak zorlukla yakılan ateş, temelden, gerçekten, yanar- ve ısıtır ... Ateşinin kolayına kaçamazsın.

Öyleyse, ey Ateş Yakan, bu 'kılavuz'u niye okuyorsun ki - -git, kendi ateşini yak!. ..