Hani

Kendi olarak sana gelen — sana gereksinimi olmadan seni isteyen — sensiz de olabilecekken seninle olmayı seçen — kendi olmasını, seninle olmaya bağlayan — O, işte...

Bir yerin bir insanın bir nesnenin senin için yer olması ona yerleşmenle değil onun sende yerleşmesiyle olur.

Kendin olarak sana gelen sana gereksinimi olmadan, seni isteyen sensiz de olabilecekken, senin olmayı seçen kendi olmasını, senin ile olmaya bağlayan O, işte... . Kendin olmaya çalıştığın her durumda, sen de eksik düştün, ötekiler de: kendine katmağa çalıştığın her öteki, başkası olup çıktı. Bu arada sen kendin de, başkalaştın, "O ötekini belki kendim kılarım" diye... . Hani; sizin duygularınızın kaleme alınmış hali. Hep hani deyip tamamlayamadıklarınız. Keşkeleriniz gibi... Her satırında ayrı bir duygu geçişi, güzelliği yaşatıyor yazar. Kalemiyle tanışmayanlara güzel bir tavsiye... . Vazgeçebilecek misin maskelerinden? Hepsini çıkardığında utanmadan, dimdik durabilecek misin? Temiz misin mesela? Pırıl pırıl mı için? Ya da kirli misin?

Yıllar once görmüşsündür onu - bir an için, tek bir kez: Ufacık. Belirsiz. Uçucu. Yalnızca, içinden, "Ne güzelsin" demişsindir; "Kalsan ya biraz" bile diyemeden - zaten bilmiyorsundur deyimi o zamanlar.

Anılan bir kişi, arudaki gibi kalabilseydi - hayaller gerçeklere egemen olabilirdi; çünkü anılar da hayallerdir, en temelde…