Gülce

Ömer Lütfi Mete'nin Gülce'si günümüz kadın algısından uzaktır. Gülce'nin "gel geli" yoktur, cilvesi yoktur, beğenilme kaygısı yoktur, şimdikilerin taktik ve tavlama kaygısından uzak olduğu da aşikardır ki şu dizelerle tarif eder onu Ömer Lütfi Mete: "Uçurumun kenarındayım Hızır Güzelliğin zulme çaldığı sınır Başım döner, beynim bulanır El etmez Gel etmez Gülce'm uzaktan dolanır" Onu Gülce yapan da sanırım budur.

Ben fakir En hakir Bin taksir Ateşten Kalleşten Mızrakla gürzden Dabbetülarz'dan Deccal’dan, yedi düvelden Korku nedir bilmeyen ben Tir tir titriyorum Gülce’den Ödüm patlıyor Gülce’ye bakmaktan Nutkum tutuluyor, ürperiyorum Saniyeler gözlerimde birer can Her saniyede bir can veriyorum

Uçurumun kenarındayım Hızır Ulu dilber kalesinin burcunda Muhteşem belaya nazır Topuklarım boşluğun avcunda Derin yar adımı çağırır Dikildim parmaklarımın ucunda..