Asker Ile Cemre

Bir yanda, ilahi aski bulmak için mecazi askin kiyilarinda gezinen bir delikanli: Hafiz Ali Osman...<br/> Diger yanda ise, hayatina yepyeni bir yÖn vermek üzere çikis yolu arayan iyimser bir genç kiz: Cemre...<br/> Iki genç arasinda yavas yavas büyüyen, benzersiz bir ask hikâyesi ile bu topraklarda yasanan her türlü vakada oldugu gibi yasanan çeliskiler, tesadüfler ve gündelik heyecanlar... üstelik eski Türk musikisinin o unutulmaz nagmeleri, tasavvuf sohbetleri ve siyaset esliginde... Bir kurgu ve anlati ustasi olan Ömer Lütfi Mete'den, bildigimiz ask romanlarinin çok disinda bir ask romani. çok katmanli, akici ve her okumada farkli anlamlar vaat eden derinlikli bir hikâye.<br/> “Hafiz... Sen hakiki aska ulasmak için kendini Cemre’den mahrum etmenin sart oldugunu mu düsünüyorsun hâlâ? Hayir, sen hâlâ kendi derdindesin. Her bakimdan... Hâlâ senin senligin devam ediyor. Sen hâlâ varsin... Sen hâlâ var isen, askin hiçbir çesidi yok demektir.” “Peki ama efendim, benim yok olmam için Cemre’nin tamamen silinmesi gerekmiyor mu?” “Bak Hafiz, bu çok basit... Marifet nerde biliyor musun? Marifet bir tane degil, milyon tane Cemre’ye ragmen ve onlarla beraber askin hakikisine ulasabilmektir. Hiçbir seyle ilgisi olmayanin, bütün ilgisini Allah’a yÖnlendirmesi marifet degil ki. Marifet Cemre’lerle, Esref’lerle, Ömer’lerle beraber; onlari da severken Allah’ta yok olabilmek...” (Tanitim Bülteninden)