Hayat Apartmani
LiteratureFictionGenre Fiction

Hayat Apartmani

by Mustafa Ulusoy

Publisher
Kapi Yayinlari
Pages
330
Language
Türkçe
Published
2017-05

Overview

26 Kasım perşembe akşamı. Saat, 20.58-21.33 arası. Hayat Apartmanı'nın önünde esrarengiz bir genç kız beliriyor. Üstünde okul üniforması var. Görünüşü biraz ürkütücü, biraz tekinsiz; sanki başka bir dünyaya ait. Hayat Apartmanı'nın kilidi bozuk kapısından bir hayalet gibi içeri süzülüyor. Issız ve karanlık merdivenlerden ağır ağır çıkmaya başlıyor. Kızın attığı her adımda bir sır açığa çıkıyor, her adımında biri ölüme daha da yaklaşıyor. Dünyanın dört bir yanına saçılmış hayatlar bir noktada birleşiyor. <br/>Hırsız Mülayim Fikirtepe'deki gecekondusunda esrarın dibine vuruyor. Selma buğulu gözlerini televizyona dikmiş, kulağı kapıda bekliyor. Londra uçağındaki Kardiyolog Murat Bey, Avrupalı meslektaşlarına yapacağı etkileyici konuşmanın hayaline dalıyor. Müküslü Ramazan rüyasında ak sakallı bir dede görüyor. Küçücük bir iyilik bütün dengeleri değiştiriyor. Halepli Muhammed, Kilis'teki evinde eskiden yaşayanların hikayesini merak ediyor. Ünlü müteahhit Mehmet Göğebakan, yakın gözlüğünü elinde evirip çevirirken artık yaşlandığını idrak ediyor. Dursun spor salonunda yüz yirmi kilo ağırlığı kaldırıyor, salonda bir alkış kopuyor. Numan, New York'ta, Lafayette Caddesi'ne yürüyüp gözdesi olan Madison Square Park'a ulaşıyor. Tarihçi Kamil seyrettiği Into The Wild filmini tam o sahnede durduruyor. Daha birçok hayat tam o anda, Mualla Hanım'ın ömrünün son anında birbirine mühürleniyor.<br/>Mualla Hanım, evinin salonunda yerde yatarken, tiz bir kahkaha ile neye uğradığını şaşırıyor. Kara kaşlı, kara gözlü, buğday tenli, dünya güzeli Cemile buz gibi bir sesle fısıldıyor: <br/>"Ölümün benim elimden olacak."

Posts about this book

4 posts from the Bookspace community

Yusufhan@klepzz· 8mo🇹🇷

“Pencereyi kapatarak dışarıdan gelen seslere mâni olmuştu. Ya içindeki sesler? Nasıl kulak tıkayacaktı onlara?”

9
Bookspace· 9mo🇹🇷

Başkalarına değer vermeyenler başta kendilerine değer vermezler. Hayattan, insanlardan nefret edenler kendi varlıklarından da nefret ederler. Gözlük camları kirli olan sadece çevresini değil kendini de kirli görür etrafa böyle söylemezler elbette. İç alemlerinde bir sır gibi tutarlar bunu. Ben size değer vermediğim gibi kendime de değer vermiyorum demeyi kendilerine yediremezler.

5
Gokhan was here@gokkhan· 8mo🇹🇷

“Her ömür tutuşturulmuş bir ot gibidir.”

1
Gokhan was here@gokkhan· 8mo🇹🇷

Dünya'nın kendine yabancıydık, içindeki bir şehre yabancı olsak ne çıkar?

1

Ready to Meet Someone Who Reads Like You?