
sevgili kardeşim epeyce geç oldu ama sana bir kez daha yazmak istiyorum burada değilsin keşke burada olabilseydin kimi kez birbirimizden çok uzakta değilmişiz gibi bir duygu yanıyor içimde bugün kendi kendime bir şey söz verdim hastalığımı daha doğrusu hastalığımdan geri kalanları yok sayacağım yeterince zaman kaybettim çalışmalarıma yeniden başlamalıyım böylece iyi olsam da olmasam da desen çizmeye koy olacağım düzenli olarak sabahtan geceye kadar kimseden “ aaa, bunlar eski desenler”. sözünü duymak istemiyorum bir daha bugün bebeğin beşiğinin bir resmini yaptım birkaç fırça da renk kattım içine.







