Paperback. 13,50 / 23,50 cm. In Turkish. 432 p. Edited by Gülsen Iseri Prepared by Günnur Aksakal Konstantiniyye… Ihtisamli surlarinin karanlik diplerinde cinayetler islenen, otobanlarinda siyasetçilerin suikastlara kurban gittigi, açliktan çocuklarin dilendigi, gecekondularinda kadinlarin sessiz sedasiz öldürüldügü, yalilarinda yüzyillik zenginligin cömertçe seyre çikarildigi ve güzelligiyle Divan sairlerine yüzlerce sehrengiz yazdiran, barok sanatindan izler tasiyan sehirler sehri Istanbul. Romanlari 40 dilde yayinlanan ve uluslararasi pek çok ödüle layik görülen ünlü yazar Zülfü Livaneli, Konstantiniyye Oteli ile okurlarina bir Istanbul panoramasi çiziyor. Istanbul'un kaymak tabakasini, alt siniflari ve hatta ölülerin ruhlarini bulusturup basarili bir iskadini Zehra'nin gözünden anlatiyor. Istanbul'un köklü tarihini fona alan usta edebiyatçi, onlarca karakteri, geçmisi Bizans'a dayanan bir otelin açilisina konuk ediyor; güç ve yönetim iliskilerinden romantizme ve "basina sevda gelenlere" kadar uzanan, genis bir yelpazede insan ruhunu didik didik ediyor. Prof. Onur Bilge Kula'nin deyisiyle "senfonik bir roman" olma özelligi tasiyan Konstantiniyye Oteli, Istanbul'da yüzyillardir süren cümbüsü anlamak açisindan Türk edebiyatinda önemli bir yer tutuyor. Elinizde tuttugunuz bu özel kitap, yeni baskisi ve gözden geçirilmis son haliyle okurlarina çok sesli müzikal bir yapit sunuyor.
6 posts from the Bookspace community
Başına sevda gelecek; insanın başına dert gelir, tasa gelir, bela gelir, kaza gelir ama sevda? Ne müthiş bir anlatım. Sevda, beklemediğin anda başına gelen bir hışım, bir kasırga, bir yıldırım. Her an başına gelebilir, ölümcül bir kaza gibi.
Bir toplumun müziği bozuldu mu, o toplumda pek çok şey bozulmuş demektir.
Sevda nasıl bir şey? Belki de bir insanın başka bir insanın yüz ifadesine meftun olmasıdır. Herhangi bir ifade ama kişiliğinin her türlü halinin özeti, usta ressamların elinden çıkan bir portre gibi onu yansıtan bir ifade. Bazen safiyet, bazen hasret, bazen ciddiyet, bazen şaka, bazen zeka, bazen şehvet... Her insanın bin bir türlü hali var, sevdalanmış birinin gözünde bu değişik haller, bütün kişiliği özetleyen tek bir ifadeye dönüşür. Uzaktayken, ayrıyken onu düşündüğünde gözünün önüne gelen tek ifade budur.
Bu dünyada o kadar çok aşk sözü ediliyor ki, adının anlamını düşünmediğin gibi aşkın anlamını da düşünemiyorsun artık. Kapitalizmin mal satmak için kullandığı sözcüklerin başında aşk geliyor, aşktan kusacak hale geldik.
...sınıra koşup da bombalandıkları yere gidince, karlar arasında Erhan'ı aradım.Bi koluyla iki bacağı yoktu; yüzükoyun yatıyordu, onu çevirdim, gözlerindeki, yüzündeki karları temizleyince ne gördüm dersin? Erhan gülüyordu,yüzünde gülmesi donmuştu. Gulerek can vermişti. Kefene sararken de öyleydi; toprağa gülerek girdi. G: Nasıl kolu bacağı yoktu? KY: Ağbey, ben sana baştan anlatayım. Telefon geldi,bizi bombaladılar diye. Kırk kişi Irak'tan Türkiye'ye girerken Heron'lar bilgi vermiş.F-16 uçakları da gelmş düşman gibi bombalamış Katırlarımızı da çok severdik, onlara da üzüldük. G: Hacer ne oldu? KY: Sorma ağbey,altı ay kadar ağladı, sonra kendini ırmağa bıraktı. G: Ya annen? KY: Onu da hiç sorma ağbey, yaşayan ölü oldu garibim. Her gün kabristana gidip ağıt yakıyor, kar yağdığında "Kuzum üşümesin, o çok üşür" diyerek mezarın üstündeki karları kürüyor. G: Ne diyor ağıtlarında? KY: Ne bileyim, çok şey söylüyor. Misal, diyor ki, "Benim oğlum can verirken/Çiçekler çığrışıp açtı"
“yolda kaldı gözlerim, sümbül saçlım, şarap dudaklım gelecek. vay onun ceylan gözlerinin derdine düşene, hayran olacak mest olacak; başına sevda gelecek…”
