
Benim evim hiçbir zaman sabit bir adres olmadı. Tren garları, otel lobileri, otobüs camları... Hep bir yere ait olmakla oradan kaçmak arasındaki o tekinsiz boşlukta nefes alabildim.( Kiracılık nasıl bir şey bilmiyorum)

by Tezer Özlü
<p> </p><p>Tezer Özlü’nün bu ilk romanı, yaşamın yalnızca başlangıcını oluşturmakla kalmayan, sürekli dönülen, belki de hiç çıkılamayan çocukluğu yansıtıyor. Yetişkinlerin, tıpkı çocukluğa olduğu gibi, farklılığa da aman vermeyen dünyasına karşı yazar anıların çıplak gerçekliğine sığınıyor. Tezer Özlü, Türk edebiyatının nostaljik prensesi.</p>
3 posts from the Bookspace community

Benim evim hiçbir zaman sabit bir adres olmadı. Tren garları, otel lobileri, otobüs camları... Hep bir yere ait olmakla oradan kaçmak arasındaki o tekinsiz boşlukta nefes alabildim.( Kiracılık nasıl bir şey bilmiyorum)

"Ev dağıldı, herkes bir yere sığındı; bana sadece savrulmak kaldı."

Hiç düşündünüz mü? Ölen bir insanı gerçekten bir kez daha görebilir misiniz? Ölen bir okula gidebilir misiniz? Ölen bir evde uyuyabilir misiniz? O yıllar öldü. O yılları bize öldürecek biçimde yaşattılar.