Korku benim sahibim roman

Filiz Ozdem, Korku Benim Sahibim'de ic ice gecen arayislarla ic ice gecen korkulari anlatiyor.Etnik kimliginin pesine dusen Sude, dedesinin izini cocukluk anilarinda surerken gercek, anilar ve dusler birbirine karisiyor. Her uyanis ise, kaybedilmis bir sevgiliye sonsuza kadar kavusamayacak olmakla bir yuzlesme. Anlatilanlarin izlendigi yolda uzun bir merdiven tirmanilmis olsa da, son basamak Escher'in bir gravurundeki gibi ilk basamagin zeminine baglaniyor. Korku, romanin da sahibi.Yillar sonra bir nisan ayinda, dedemin bana hediye ettigi, artik kecelesmis, guvelerin yedigi kirmizi kazagimi yastigimin altina koyarak ruyalara duruyorum. Olup gitmis insanlarin ardindan... Onlarin agizlari yok ki anlatsinlar, elleri yok ki gostersinler. Benim agzim var, dus goren ellerim var. Onlarin yerine mi goruyorum, onlar mi bana gosteriyorlar, bir dus iste.Escher'in gravurlerine benzeyen bir Ortacag sehriymis... Yuksek duvarlarin ardinda buyuk ve yikik bir kilise varmis. Bir sur gibi yukselen, gecit vermeyen duvarin dibinde birkac tas yerinden oynamis, bir gedik acilmis. Oradan iceriye bakiyormusum.Filiz Ozdem, Korku Benim Sahibim'de ic ice gecen arayislarla ic ice gecen korkulari anlatiyor. Etnik kimliginin pesine dusen Sude, dedesinin izini cocukluk anilarinda surerken, gercek, anilar ve dusler birbirine karisiyor. Her uyanis ise, kaybedilmis bir sevgiliye sonsuza kadar kavusamayacak olmakla bir yuzlesme. Simdiki zamandan uc kusak oteye gidip gelen dusuncelerin dehlizinde "...tastan kapilar, her kapinin uzerinde yazilar, yazilarda sesler var..." Yazar bu kapilari araliyor.Romanda genc bir kadin, sevgiyi kaybetme korkusuyla babasinin golgesinin saldigi korku arasinda buyuyen bir cocugun gozleriyle dunyaya bakiyor. Ruyalari da korku dolu. Olum korkusunu bile bastiran, arkadaslarinin, yakinlarinin, ailesinin yok edilmesi korkusu, kimligini ve gecmisini yitirme korkusunun izdusumu olan kaybolma korkusu, bunlardan kacmaya calismanin bellegindeki yansimasi olan dusten cikamama korkus