Müfettiş

NİKOLAY GOGOL, 1809’da Uk­ray­na’da doğ­du. Halk kültürünü yan- sıtmak­la bir­lik­te alı­şıl­mışın dışına çıkan ilk öyküle­ri Rus ede­bi­yatına ye­ni ve di­ri bir ha­va ge­tir­di. Genç yaşında ünle­nen Go­gol’ün ilk hay- ran­ları arasında şa­ir Alek­sandr Puş­kin ve eleş­tir­men Vis­sa­ri­on Be- lins­ki de vardı. Mirgorod Öyküleri ve Petersburg Öyküleri, Go­gol’ün Rus ede­bi­yatında­ki ye­ri­ni da­ha da sağ­lam­laş­tır­dı. Çar I. Ni­ko­lay döne­min- de­ki yoz­laşmış bürok­ra­si­yi acımasızca ala­ya alan Müfettiş adlı güldü- rüsünün ge­ri­ci basından gördüğü büyük tep­ki üze­ri­ne Rus­ya’dan ay- rılmak zo­run­da ka­lan Go­gol, çe­şit­li ara­lar­la 1842’ye ka­dar Ro­ma’da ya­şadı. Ölü Canlar adlı ro­manı, serf­lik düze­ni ve dev­let yöne­ti­min­de­ki ada­let­siz­lik­le­riy­le feo­dal Rus­ya’yı yansıtıyor­du. Go­gol’ü ününün do- ru­ğu­na ulaş­tıran yapıtı Ölü Canlar ol­du. Rus ede­bi­yatının öncü isim- lerinden ka­bul edi­len Go­gol, ya­şa­mı­nın son döne­min­de ruh­sal bu- nalım­lar ge­çi­rip 1852’de Mos­ko­va’da öldü