
gitmeyin kendimi iyi hissediyorum,dedi.

by Émile Zola
Paperback. 10,50 / 15,00 cm. In Turkish. 56 p. Translated by Irem Göksenin Atas Edited by Esra Damla Ipekçi Natüralizm edebiyatinin en önemli ismi Émile Zola, bes kisa öyküsüyle bize çok farkli sosyal siniflardan gelmis bes insanin ölümünü çevreleyen kosullari anlatiyor. Hayatlarinin son günlerini yasayan bir asilzade, bir burjuva, bir tüccar, bir isçi çocugu ve bir köylü; ait olduklari kesimlerin tüm iyi ve kötü taraflarini ironiyle kaistirip kendilerinde toplayarak, iyi ölebilmek için gerçekten yasamak gerektigini hatirlatiyor. Esitsizligin son nefesimize kadar sürebilecegini gösteren bu eser, ayni zamanda Zola'nin sinif ayrimi üzerine verdigi küçük bir ders niteligindedir.
13 posts from the Bookspace community

gitmeyin kendimi iyi hissediyorum,dedi.

"Hava nasıl olursa olsun, hiçbir şekilde fakirlere yaramıyordu.''

"Ticarette işler böyledir: İnsan tedavi olmaya zaman bulamadan ölür."

"Bir köşede yorgunluktan yığılıp ölüme terk edilen yılkı atları gibiydi."

"Uzun süre gerçek durumu hakkında kendini kandırdı."

"Onu bu rutubetli hava bitirdi dedi doktor. Morisseau yumruğunu havaya kaldırdı. Zaten yoksul insanlar her türlü havada geberip gidiyorlardı!"

"Ölüm bir kez gelirse ondan kaçış olmadığını herkes bilirdi. Ne dine dönmek ne de ilaç kullanmak fayda ederdi."

"Bazen ölmek, yaşamın getirdiği o ağır yükü nazikçe yere bırakmaktır."

"Şefkat artık burada bitmeliydi, toprak onu almalı ve saklamalıydı. Ne güzel bir istirahatti bu!"

"Odadaki yoksulluğun serin esintisi çatı ve penceredeki deliklerden rüzgarla birlikte girermiş gibiydi."

Para ölümü zehirlerse, ölümden bir tek öfke çıkar. Tabutların üzerinde insanlar dövüşür.

müthiş bir kitap 2 saatte bitirebilirsiniz...

Son arzusu sessiz sedasız göçüp gitmekti. Ne kimseyi rahatsız etmek ne de iğrendirmek istiyordu.