
İnsanın bir an önce kurtulmayı istediği duygulu anlar vardır!!!

Babalar ve Oğullar, İvan Sergeyeviç Turgenyev'in kuşak çatışmasını, değişen fikirleri ve Rus toplumundaki dönüşümü anlattığı en önemli romanlarından biridir. Kitap, genç Bazarov'un nihilist düşünceleri ile eski kuşağın değerleri arasındaki gerilim üzerinden ilerler.
İvan Sergeyeviç Turgenyev, Babalar ve Oğullar'da yalnızca aile içi bir anlaşmazlığı değil, bir dönemin düşünsel kırılmasını da anlatır. Aşk, gurur, inanç, bilim, gelenek ve özgürlük arayışı romanın karakterleri aracılığıyla canlı bir tartışmaya dönüşür.
Babalar ve Oğullar; Rus klasikleri, toplumsal romanlar ve fikir çatışmasını güçlü karakterlerle okumak isteyenler için temel eserlerden biridir.
61 posts from the Bookspace community

İnsanın bir an önce kurtulmayı istediği duygulu anlar vardır!!!

"Zaman bazen uçar, bazen de emekler; ama en iyisi insanın zamanın geçip geçmediğini fark etmemesidir." "Eski dostlar yeni dostlardan iyidir, ama yeni dostlar da en azından dürüsttür."

Karakter, azizim, en önemli şeydir: İnsanın karakteri bir kaya gibi sağlam olmalı ki, kalan her şey onun üzerine inşa edilebilsin.

Yüzümü bile unutacaksın. Öylesine rahat bırakacağım seni!!!!
"Yaprağın düşüşü, kelebeğin uçuşuna ne kadar da benziyor!.. Garip değil mi? en hüzünlü ve ölü bir şey, en canlı ve neşeli bir şeye ne çok da benziyor!.."

Geçmişini yitirmekle her şeyini yitirmişti.

Atasözünü bilirsin, "Rus köylüsü Tanrı'ya bile kazık atar."
Tüm hayatını bir kadının aşkına yatıran, kaybedince de çöken,artık hiçbir işe yaramayacak kadar kendini bırakan, hayata küsen bir erkek, erkek değildir.

Bir romantik olsaydım ‘yollarımızın ayrıldığını hissediyorum’ derdim ama değilim, o yüzden sana birbirimizden bıktığımızı söylüyorum.

Eski bir İspanyol atasözü, 'Erkek evcilleşmemelidir' der.

Yüzümü bile unutacaksın. Öylesine rahat bırakacağım seni!

Bir romantik olsaydım ‘yollarımızın ayrıldığını hissediyorum’ derdim ama değilim, o yüzden sana birbirimizden bıktığımızı söylüyorum.

Kanıtlamaya çalıştığım şu ki, bey, insan öz değerinin farkında değilse ve toplum için kendine saygı duymuyorsa sosyal yapının temelleri sağlam değil demektir

Sevgi, kutsal sevgi tamamen güçsüz olabilir mi? Ah, hayır mezarın içinde saklı bir kalp ne kadar tutkulu, günahkâr veya isyankâr olursa olsun, üzerinde yetişen çiçekler masum gözleriyle sakince sonsuz huzuru veya "kayıtsız" doğayı değil, ebedi huzuru ve sonu olmayan hayatı da anlatırlar.

İnsanların kelimelere olan inançları gerçekten inanılmaz. Örneğin bir insana aptal de kendisini dövmesen bile kahrolur. Veya bir kişiye zeki olduğunu söyle, kendisine ödeme yapmasan bile memnun kalır.
Atasözünü bilirsin 'Rus köylüsü Tanrı'ya bile kazık atar.'

Çok bilirsen yaşlanırsın.

Her arı her çiçekten birazcık rüşvet alır.

Yalnızca kavga etmek için dahi olsa insanın başka insanlara ihtiyacı vardır.

İnsan hemen aptala dönüyor. Öğrendiklerini unutmamaya çalışıyorsun; sonra bir gün geliyor ve hepsi anlamsızlaşıyor; sana deneyimli ve aklı başında kişilerin böyle eski fikirlerle artık uğraşmadığını söylüyorlar, ve sen de eski kafalı, basit bir insan olup çıkıveriyorsun.

Ancak öğle sıcağı geçer, yerini akşam ve gece alır, işte o zaman çektiği azapla tükenenler tatlı uykunun sessiz kollarına kavuşurlar.

Eh, eğer beni anlamıyorsan sana şunu söyleyeyim, bir kadına parmağının ucunu kaptırmandansa yolda taş kırman yeğdir.

Şurada kapladığım alan, şu an bulunmadığım ve benimle hiçbir ilgisi olmayan alanların genişliğine oranla o kadar ufak ve yaşayacağım ömür, var olmayacağım sonsuzluğa kıyasla öylesine kısa ki!

İnsan hemen aptala dönüyor. Öğrendiklerini unutmamaya çalışıyorsun; sonra bir gün geliyor ve hepsi anlamsızlaşıyor; sana deneyimli ve aklı başında kişilerin böyle eski fikirlerle artık uğraşmadığını söylüyorlar, ve sen de eski kafalı, basit bir insan olup çıkıveriyorsun.