Huzursuzluğun Kitabı

ne mutlu yaşamlarını kimseye emanet etmeyenlere...

Huzura erebilmek için bana ruh sağlığı gerek.

Anlamak için, kendimi yok ettim. Anlamak, sevmeyi unutmaktır. Leonardo da Vinci, insan bir şeye ancak anladıktan sonra nefret ya da sevgi duyabilir, demiş. Bundan daha yanlış, aynı zamanda da daha manalı bir söz bilmiyorum.

"Bizi çevreleyen her şey bizim bir parçamız haline gelir..."

“Olduğum şeyle olmadığım şey arasında, hayal ettiğim şeyle hayatın beni yaptığı şey arasında bir boşluğum”

Bana dışarı çıkıp yaşamamı söyleyen insanlara hiç aldırış etmedim. Ben her zaman benden uzak olana ve asla olamayacağım bir şeye aittim. Benim olmayan her şey, ne kadar temel olursa olsun, her zaman şiirle dolu görünüyordu. Sevdiğim tek şey saf hiçlikti.

Başaramadım, biliyorum. Kendisini dört duvar ara­sına hapseden ateşe paha biçemeyen tükenmiş bir hasta gibi, başarısızlıktan anlaşılmaz bir lezzet alıyorum.

İstemeden varım ve istemeden öleceğim. Olduğum şey ile olmadığım şey arasında, hayal ettiğim şey ile hayatın beni yaptığı şey arasında bir boşluğum.

“Sanırım hiç kimse başka bir kişinin varlığını gerçekten kabul etmiyor.”

“Kalbim bir cehennemdir benim, çünkü onda cehennemi taşıyorum.”

"Hissetmek ne renktir acaba?"

"İstemeden varım ve istemeden öleceğim. Olduğum şeyle olmadığım şey arasında, hayal ettiğim şeyle hayatın beni yaptığı şey arasında bir boşluğum." Huzursuzluğun Kitabı / Fernando Pessoa

“Kendimi öyle çok anlattım ki sonunda varlığım tükendi,…”

“Asla bana ait olmaksızın benim olmuş şeylerin ağırlığı üzerime çökmüş sanki.”

“Hayat hakkında düşünmek, onu yaşamaktan daha yorucudur.”

Şu küçücük dünyada herkes incitilmiş,isimsiz,herkes yanlış yerde.

"Kalp düşünebilseydi, atmaktan vazgeçerdi."

"Edebiyat, hayatı görmezden gelmenin de en hoş yoludur."

hepimiz dış koşulların kölesiyiz.

“Ben, kendi kendimin uzağında oturan bir yabancıyım."

“Yalnızlık, insanın kendini duymaya başlamasıdır.”

Bütün gün ne yaptıysam onu yapıyorum yine: Bakıyorum düşünüyorum ve bekliyorum ( Pp hakkında yaşanan sorundan rahatsızım)

Dünyayı olduğu gibi bırakıyorum. Ne düzelmesini bekliyorum, ne de yıkılmasından korkuyorum. Sadece orada duruyorum ve bakıyorum."

“İnsan, kendi gerçeğinin korkak bekçisidir.”