Kırmızı zambak

Iki yil sonra kendisini butun gucuyle, gencliginin butun atesi ve yureginin butun atesi ve yureginin butun temizligiyle arzulayan Ménil'e boyun egmisti. 'Beni seviyordu, bunun icin verdim kendimi ona' diyordu icinden. Aci cekilecek derecede sevildigini gorunce birakmisti kendini. Cabucak ve sadelikle vermisti kendini. (...) Ask da sofuluk gibidir. Gec gelir. Insan yirmi yasindayken ne o kadar isik olur ne de sofu. ozel bir egilimi, bir tur dogustan ermisligi varsa o baska. Bir kadin, tutku-aska, yalnizliktan urkmez oldugu yasta boyun eger cogu zaman. Tutku dindisi bir kesisliktir. Bunun icin buyuk tutkun kadinlar, buyuk cilekesler kadar ender gorulur. Hayati, dunyayi iyi bilenler, kadinlarin zayif goguslerine gercek bir askin dikenli gomlegini seve seve giymediklerini bilirler. uzun bir ozverinin herkesin elinden gelmeyecek bir sey oldugunu bilirler. Hele bir seckin cevre kadininin sevince nelerden olacagini bir dusunun. Her seyi kaybeder askta. ozgurlugu, huzuru, serbest bir ruhu