
Ölecek olan zaten şimdiden ölmüş ama farkında değil...

Körlük, José Saramago'nun toplum düzeninin ne kadar kırılgan olduğunu çarpıcı bir salgın alegorisiyle anlattığı romanıdır. Bir kentte insanların açıklanamayan beyaz bir körlüğe yakalanması, kısa sürede yalnızca tıbbi bir kriz değil, ahlakın, iktidarın ve dayanışmanın sınandığı karanlık bir deneyime dönüşür.
Saramago, Körlük'te isimleri geri çekerek karakterleri daha evrensel bir insanlık durumunun içine yerleştirir. Kapalı mekânlar, korku, açlık ve şiddet, uygarlık kabuğunun ne kadar ince olduğunu gösterir. Romanın gücü, felaketin ortasında merhamet ve sorumluluk ihtimalini de canlı tutmasından gelir. Düşünsel gerilimi yüksek modern klasiklerden biridir.
100 posts from the Bookspace community

Ölecek olan zaten şimdiden ölmüş ama farkında değil...

-neden kör olduk? +bence biz kör olmadık, biz zaten kördük. -gören körler mi? +gördüğü halde görmeyen körler.

İnsanın en büyük körlüğü, görmek istememesidir 🫵🏻

“İnsanlar karanlığa gömülünce anlaşıldı ki, asıl körlük yıllardır içlerinde büyüyordu.”

İnsanların birbirlerine ne yaptığını görseydiniz, körlükten korkmazdınız. Asıl korkmanız gereken, gözleri gören ama hiçbir şeyi gerçekten görmeyen insanların çoğunluğudur.☄️☄️

“İçimizde görme yetisini yitirmiş olan tek kişi körler toplumunda görendir, çünkü o, gördükleriyle körlerin görmediklerini bilir. Ama aynı zamanda, o da körlerdendir, çünkü yalnızdır.”

"Nasıl ki cüppe giymekle keşiş olunmuyorsa, eline asa almakla da kral olunmaz." "...aslında körlük, umudun tükendiği bir dünyada yaşamaktı."

José Saramago, körlük kitabında diyor ki: “İnsanlar gözlerini kaybettiklerinde değil, vicdanlarını kaybettiklerinde körleşir. Körlüğün en tehlikeli biçimi, görmek istememektir. Bu körlük, toplumları felakete sürükler; çünkü görmeyen gözden çok, duymayan vicdan felakettir.”

"İnsanın gerçek doğum yeri, onun kendisine ilk kez aklıyla baktığı yerdir."
Asıl körlük umudun tükendiği bir dünyada yaşamaktır.

“İnsanlık, gözleri açıkken bile kördü; ama bu, ışığı unutan bir körlük değil, karanlığın kucağında yaşamayı seçen bir körlüktü.” ✨

Körlüğün en tehlikeli hali, kendi bakış açını tek gerçeklik sanmaktır. Jose Saramago

insanlar birbirlerini tanımadan sevebilirler mi?

"Tam anlamıyla insan gibi yaşayamıyorsak, en azından tam anlamıyla hayvan gibi yaşamamak için elimizden geleni yapalım."

“Bazı insanlar seni sevmez, çünkü seni kontrol edemez.”

"İnsanları temel ihtiyaçları ile meşgul edersen kaybettikleri özgürlüğü unuturlar."

'insan,sevdiği şeyler kadar yalnizdır.'

Günaydın ''Bakabiliyorsan gör ,görebiliyorsan fark et.''

"Bence biz kör olmadik, biz zaten kördük.' "Gören körler mi?" "Gordugu halde görmeyen korler."

''Bugün sana, yarın bana, bizi neyin beklediğini bilemeyiz.''

Bakabiliyorsan, gör. Görebiliyorsan, fark et.

Kötü yürekliliğin ve kötülüğün sınırı olabileceğine güvenmiyorum.

Gözlerimizi kaybettik ama vicdanımızı kaybetmeyelim.

"İnsanın gerçek doğum yeri, onun kendisine ilk kez aklıyla baktığı yerdir."