Son Insan

Gotik edebiyat alani, kadin yazarlarin sivrildigi bir turdur. Bazi elestirmenler bu olguyu kadin yazarlarin ozel yasamlarinda babalarindan, sevgililerinden ve kocalarindan gordukleri baski, taciz ve zulumden etkilenmelerine baglarlar. Mary Shelley de 1826'da yayimlanan Son Insan romaniyla gotik edebiyata ozgu bilimkurgunun alt turu olan apokaliptik romanin ilk modern ornegini veren ve bu turun onde gelen yazari oldu. Vahiy ya da gelecekle ilgili sirlarin aydinliga kavusturulmasi anlamindaki apokalips sozcugunden turemis olan apokaliptik kurgu, salgin hastalik, nukleer savas, sibernetik ayaklanma, dogaustu olaylar, ekolojik felaketler ya da baska afetler yuzunden uygarligin sonunun gelmesini irdeler. Son Insan, bugun siradan sayilacak kadar yayginlasmis bir konuyu, insanligin yok olusunu ele alan ilk buyuk romandir. Shelley, bir salginin Bati dunyasindaki etkilerini Romantik donemin akici uslubuyla dramatize eder ve gercek kisilerin yansimasi olan zit karakterler eksenindeki bir kurguyl