Do sesi öyküler, 1999-2000

Klor kokulu hastane odasi.Beyaz carsaflar icinde yasli adam. Bembeyaz saclar.Isigini yitirmemis mavi gozler. Soluk bir yuz.Yasli kadin ayaklarinin ucuna basarak yaklasiyor karyolaya. Hastanin tam alninin ortasina bir opucuk konduruyor.Demek geldin, diyor yasli adam.Nasil gelmezdim, diyor yasli kadin.Beyaz carsafin disina, ince kemikli, uzun parmakli ellerini cikariyor yasli adam. Kadinin sag elini, iki eli arasina aliyor.Goz gozeler.Hadi, bana bir Do sesi ver, diyor yasli adam...Ferit Edgu, Iste Deniz, Maria´daki minimalist anlayisini, Do Sesi´nde, "yasanilip gecerken yazilmis" diye tanimladigi kisacik, yalin, fazlaliklardan arindirilmis oykuleriyle surduruyor. "Olum Oykuleri", "Yasam Oykuleri", "Sacma Oykuler" ve bir tek uzun oyku: "Gecisler"...