
by Ethem Baran
Son sigaranin kendi kendini icisine bakiyor. Ferdi Tayfur’un son sigarayla ilgili sarkisinin sozlerini dusunuyor, hatirlayamiyor. Asuman hic sevmezmis Ferdi Tayfur’u. Ferdi’nin ne zorluklarla buralara geldigini, ne acilar cektigini, seven garibanlarin duygularini ne guzel anlattigini bilse... “Cok karamsarmis.” Aksama kadar masalar arasinda dolasip tabak, catal-bicak, ekmek, yemek, bulasik goturup getirsen, hic oturmasan, aksamlari da su daracik odaya, su ciplak ampulun altina gelsen, su kirli yataga uzansan, cekirgelerden, koyun itlerinin havlamalarindan baska yoldasin olmasa... Sehrin eprimis sokaklari, uzak diyarlarin hemserileri, yalanciktan naz yapan kadinlar, sakaciktan kizan ustalar, baygin dusmus ceviz agaci, yaylana yaylana giden Impala... Gokyuzu derin, gokyuzu masmavi... Ethem Baran, candan hikyeler anlatiyor. Konuskan, civiltili, bazen fildir fildir ve bazen buruk... Firindan taze ekmek, cesmeden su... Bozkirin Uzak Bahceleri, atese dusen kenarlari konusturuyor.
No posts about this book yet. Be the first in the app!