Kuzey

Yoklugun bilincinden soz edemeyiz. sik, sevgiliyi tanimadan once icinde bulundugu yoklugun farkinda degildir. Oradan cikip varliga ermesi, kendini bilmesi ancak severek mumkun olur. Varolusun basi dondurmesi bundandir, yildizli gokyuzu gibi, insanin aklini alir. "Aski tattiktan sonra sevgilisini kaybeden sigin icine dustugu yalnizlik ise gercek yalnizliktir. Bu, Tanri'nin evreni yaratmasindan onceki yalnizligi gibi yokluktan degil, varliktan dogar. Once varliga ermis, sonra yitirmistir. Nasil ki Tanri evreni yok edip artik yalnizliga geri donemezse, sik da geri donulmez bir yerdedir. Ask sayesinde kendini var etmistir, ama kendi varliginin Tanrisi degildir, caresizligi, acilari buradan gelir."