Koca Ren

Almanya'da bir isci cocugudur Adem. Daha on dordunde dertlerin altinda ezilmis, guzel gozlu bir delikanlidir. Memleket ozlemi, daha dogrusu, memlekette kalan sevdiklerinin ozlemi yakar yuregini. En cok da daragacina gonderilmek istenen, siyasi suclu Adnan Abi'si icin yanar. Yetmezmis gibi, okulda da isler iyi degildir. Ne ogretmeni sever onu, ne de sira arkadasi Melanie. Memleketteki o zehir gibi cocuk gitmis, yerine zayiflari inci gibi dizen Adem gelmistir.Icine kapanir gunbegun. Biraz acilsin, sosyallessin diye, babasi onu Kenan isminde bir hemserisinin yanina katar. Saglam pabuc degildir bu genc adam. Zaten Adem de ondan pek hoslanmaz. Ama Kenan'in kendisiyle birlikte ucuruma surukledigi kederli guzel Gul ile vicdanli bir genc olan Cemal'e hemen isinir ici. Gunler iste boyle gelip gecerken, dertlerini paylastigi tek bir dostu vardir Adem'in: Ren Nehri. Firsat buldukca kiyisinda uzun uzun yuruyup, icinde ne var ne yoksa doker nehre. Bir gun mutluluklarini da paylasabilmek umuduyla…Fakir Baykurt Almanya'da kaleme aldigi Duisburg uclemesinin bu ikinci kitabinda, dizinin diger romanlari Yuksek Firinlar ve Yarim Ekmek de oldugu gibi yine isci ailelerinin sorunlarina deginiyor. Ancak bu kez sorunlari, yine o her zamanki sahici, sicak ve buruk bir tat birakan uslubuyla, ikinci kusagin gozunden anlatiyor.