
En büyük hatayı kendimiz eksikken başkalarını tamamlamaya çalışarak yaptık.

<p>Gittiği yere kadar değil, gücünün yettiği yere kadar sevmeli insan...</p><p>Seni ''canımın içi'' diye sevecek birini kaybettin.</p><p>Şimdi hiçbir can nefes olmayacak sana.</p><p>Daha çok sevileceğini umarak gittiğin yerde sıkışırsa kalbin,</p><p>elini kalbine koy; çünkü o acı benim.</p><p>O sıkışmayla sana, bizi bitirme çabalarını ve hiçe sayışlarını hatırlatmaya geleceğim.</p><p>Biliyor musun sevgilim?</p><p>Seni sevdim.</p><p>Bir insan hayatında ne kadar çok ve ne kadar güzel sevebilirse,</p><p>o kadar sevdim.</p><p>Bu da benim yenik zaferim…</p><p> </p><p>Sen benim ilk çaresizliğim, sen benim ilk yenilgimsin.</p><p><br></p>
6 posts from the Bookspace community

En büyük hatayı kendimiz eksikken başkalarını tamamlamaya çalışarak yaptık.

Velhasıl..sevmeyi sevilmeyi sonuna kadar hakeden gönlümüzü sevgiden yoksun kör gönüllerde heba ettik...

“Erkekler kadınları anlayabilir mi ya?”

Ben gençliğimi yaktım ısınman için Bir başkası "canım" der üşürsün.
"Ben bile bazen kendimi anlamıyorum, başkası beni nasıl anlasin?"
Mesafeler engel değildir başka bir kalbi içinde hissetmeye…